violeta-tancheva-zlateva

Виолета Танчева–Златева

Виолета Танчева-Златева е поетеса, раскажувач, есеист, лектор. Родена е на 25 април 1968 г., во с. Бориево, Струмица. Дипломирала на Филолошкиот факултет во Скопје, на групата Југословенска книжевност. Член е на Друштвото на писателите на Македонија од 2000 година, како и на Здружението на лекторите на Македонија. Била член на редакциите на Списанието за книжевност и култура АКТ и на книжевното гласило на ДПМ – „Стожер“. Ги објавила прозните книги: „Книга за сонот“ (куса проза, 1991), „Враќања“ (роман, 1993), „Враќајќи се во Бориево“ (раскази, 1999), „Шарени писма“ (епистоларен роман за деца, 2008), „Раскази од минатиот век“ (2022). Автор е на книгите поезија: „Мојот Пикасо“ (2007), „Заробеници на молкот“ (2010), „Огнена“ (2011), „Нашата приказна“ (2013), „Година без лето“ (2015), „Патот“  (2018), „На работ на светот“ и „Капе времето“ (2021), „Глуво време“ (2023).

Освоила четири награди на анонимниот конкурс за краток расказ на „Андриќеви денови на културата“ во Травник во 80-тите години; прва награда за проза на анонимниот конкурс на Независни изданија „Ѓурѓа“ во 1991 г.; наградата „Браќа Миладиновци“ на Струшките вечери на поезијата за 2015 г. за стихозбирката „Година без лето“; награда „Ацо Шопов“ на ДПМ во 2018 г. за книгата „Патот“. Нејзиниот поетски ракопис „Глуво време“ во 2022 година е награден со „Антев златник“ на Меѓународната културно-поетска манифестација „Анте Поповски – Антево перо“.

6 books by this author: